توضیحات
از کتاب داوران، باب دوم:
۱۱ و بنیاسرائیل در نظر خداوند شرارت ورزیدند، و بَعْلها را عبادت نمودند.
۱۲ و یهوه، خدای پدران خود را که ایشان را از زمین مصر بیرون آورده بود، ترک کردند و خدایانِ دیگرِ قومهایی را که در اطراف ایشان بودند، پیروی نموده، به آنها سجده کردند؛ و خداوند را به خشم آوردند.
۱۳ و خداوند را ترک کرده، بَعْل و عَشتاروت را عبادت نمودند.
۱۴ پس خشم خداوند بر اسرائیل افروخته شد، و ایشان را به دست غارتگران سپرد تا آنها را غارت کنند؛ و ایشان را به دست دشمنانشان که در اطرافشان بودند، فروخت، به طوری که دیگر یارای مقاومت در برابر دشمنان خود را نداشتند.
۱۵ به هر جا که بیرون میرفتند، دست خداوند برای بدی بر ضد ایشان بود، چنانکه خداوند به ایشان گفته و برایشان قسم خورده بود؛ و ایشان به شدت در تنگنا افتادند.
۱۶ آنگاه خداوند داورانی برانگیخت تا ایشان را از دست غارتگرانشان برهانند.
۱۷ اما ایشان حتی به داوران خود نیز گوش ندادند، بلکه در پی خدایانِ دیگر رفته، به آنها سجده کردند و از راه پدران خویش که از احکام خداوند اطاعت کرده بودند، بهسرعت منحرف شدند.
۱۸ و چون خداوند برای ایشان داورانی برمیانگیخت، خداوند با آن داور میبود و ایشان را در تمام روزهای آن داور از دست دشمنانشان میرهانید؛ زیرا که خداوند بر نالههای ایشان از دستِ ستمگران و آزاردهندگانشان، ترحم میکرد.
۱۹ اما چون داور میمرد، باز برمیگشتند و بدتر از پدران خود رفتار میکردند؛ در پی خدایانِ دیگر رفته، آنها را عبادت و سجده میکردند و از اعمال و راهِ کج خود دست نمیکشیدند.
